Pierwszy dłuższy marsz weryfikuje przygotowanie szybciej niż jakikolwiek trening. Stopy, które na co dzień pracują w mieście, na dystansie kilkunastu kilometrów zaczynają sygnalizować każdy zaniedbany szczegół. Dlatego przygotowania nie zaczyna się dzień przed wyjściem, lecz minimum dwa tygodnie wcześniej. Warto zadbać o skórę, obuwie i skarpety jako trzy osobne elementy, bo zaniedbanie któregokolwiek z nich psuje efekt pozostałych.

Pielęgnacja to podstawa. Skórę stóp warto natłuścić kremem z mocznikiem lub lanoliną, usunąć zrogowaciały naskórek i obciąć paznokcie na prosto, bez zaokrąglania rogów. Zbyt krótko obcięty paznokieć przy każdym kroku wbija się w palec, a zbyt długi obija o czubek buta. Jeśli masz skłonność do pęcherzy, sprawdź skarpety na długi marsz uszyte z wełny merino lub syntetyków, które odprowadzają wilgoć. Bawełna chłonie pot i mięknie, a mokra tkanina ociera skórę zamiast ją chronić.

Buty powinny być rozchodzone, ale nie znoszone. Nowa para na starcie długiej trasy to najczęstsza przyczyna otarć, bo szwy i podeszwa jeszcze nie ułożyły się pod stopą. Zostaw w bucie około centymetra luzu przed palcami, żeby stopa nie uderzała o czubek przy zejściu ze wzniesienia. Na dłuższą trasę zabierz plastry na otarcia oraz krem przeciw otarciom, który zmniejsza tarcie. Jeśli w trakcie marszu poczujesz pieczenie, zatrzymaj się i zabezpiecz miejsce od razu, zanim zrobi się z tego rana.

Ostatni element to tempo i przerwy. Pierwsze kilometry przejdź spokojniej, niż podpowiada entuzjazm, a po godzinie zrób krótki postój na zmianę skarpet, jeśli stopy są spocone. Zmiana obuwia na lżejsze buty w połowie trasy działa lepiej niż jakikolwiek żel. Stopa, która przez cały dzień pracuje w jednym bucie, puchnie i potrzebuje innego rozkładu nacisku. Kiedy zadbasz o skórę, obuwie i skarpety, długi marsz przestaje być próbą wytrzymałości, a staje się zwykłym spacerem.